Mannen als poppetjes

“Die mannen, dat zijn tot kinderen gereduceerde poppetjes, ze zijn ridicuul, ondergeschikt aan de vrouw. De meeste zien het alsof we de mannen hier een beetje in de zeik proberen te nemen”

Aldus Fokke de Jong, Suitsupply-oprichter.

Grote vrouwen, kleine mannen, en dús is er geen sprake van seksisme maar eerder van spotten met mannen? Een ding is waar: de campagne is niet je run of the mill seksistische reclameboodschap. Bij de doorsnee tietenborsten-reclame  is zo ongeveer altijd de strekking: koop deze auto/sigaretten/eudeklonje en mooie naakte vrouwen vallen voor je in katzwijm. De maatpakken-grootgrutter gaat nog een flinke stap verder: hier worden misogyne beelden ingezet. De vrouwen hebben in de campagne bovenmenselijke proporties aangenomen en behandelen mannen als hun poppen. Dat is een troop die nog altijd voorkomt in de populaire cultuur maar een eeuw geleden ook al gebruikt werd. Even de leesbril op en vergelijken:

pop
Ludwig von Hofmann ‘The Valley of Innocence’ (1897). Naast de naakte vrouw onthoofde mannen  die ten prooi zijn gevallen aan de ‘spelende’ vrouw
rops5
F. Rops, ‘De dame met de ledepop’ (detail) De man als marionet van de vrouw, zij schudt lachend geld uit zijn zak

In de voorbeelden van Von Hofmann en Rops is de vrouw een duivelse figuur die de man naar zijn ondergang leidt. Dat vrouwen uiteindelijk mannenverslinders zijn maakt de campagne van Suitsupply óók duidelijk:

 

Rops en Von Hofmann waren actief rond het fin de siècle, toen vrouwenhaat steeds virulentere vormen begon aan te nemen. Het was allemaal niet onschuldig – en waarom niet, is uitstekend uitgelegd en gedocumenteerd in Bram Dijkstra’s Idols of Perversity. 

Ik snap heus wel dat in het geval van Suitsupply de bewust zichtbaar gelaten fotoshop de hele zaak tussen aanhalingstekens plaatst. Zoals altijd tegenwoordig is er ironische distantie ingebouwd: we zijn natuurlijk niet écht bang voor de seksualiteit van vrouwen zoals ze dat rond 1900 nog waren. Welnee. Haha, de vrouw is een man-eater but not really, wink wink, nudge nudge. Ondertussen worden de vrouwen wel in alle ernst getoond als niets anders dan een larger than life lichaam. Dat is niet niet-seksistisch: aan de vrouw boven- of onmenselijke (vaak: dierlijke) seksuele macht toeschrijven is nu net een standaard onderdeel van het seksisme.

Niet toevallig wordt de levensgrote vrouw voorgesteld als een gevoelloos object waartegen de man op kan klimmen, van af kan glijden en pornografische handelingen mee kan verrichten. De vrouwen blijven volmaakt onbewogen – maar niet omdat ze krachtig zijn, maar omdat ze ontmenselijkt zijn. Is er immers één kijker die zich zal identificeren met deze emotieloze reuzinnen? En daarom geloof ik dat een debat over de dit type beelden hoognodig is, zelfs als dat koren op de molen is van de handige maatpakken-jongens.

Advertenties

Een gedachte over “Mannen als poppetjes

Reacties zijn gesloten.