Blokkenschema’s breien

Ook de Lezeres des Vaderlands gaat naar festivals. Muziekfestivals. Hippe muziekfestivals zoals Le Guess Who?. Met dotjes oude gloriën in een zee van jong grut. Tot diep in de nacht. In skinny jeans. En ze leest blokkenschema’s.

Net na middernacht moet de nieuwe man naar huis, ik kan blijven hangen in TivoliVredenburg. Ik mag lekker uitslapen; hij moet over een paar uur het bed uit om kindlief naar school te brengen.

Bij Le Guess Who? denken ze duidelijk in traditioneler rolpatronen. Nieuwe man en ik overleggen. Wordt het het post-punk kwartet Ought en het Amerikaanse drone-gezelschap Om? Of toch de IJslandse celliste Hildur Guðnadóttir en popartieste Julia Holter? De nieuwe man wil die laatste twee absoluut niet missen. Hij vindt hun werk uitermate sterk en absoluut van nu. Ik ben benieuwd naar Saltland (Esmerine). Eén van de weinige vrouwelijke acts van het Canadese Constellation-label. 

Dan valt het me op: de 3 vrouwelijke soloartiesten op dag 1 van Le Guess Who? 2015 mogen al lang vóór middernacht terug naar hun hotelkamer. Hildur Guðnadóttir mag om 18.40 uur het festival openen. Een hele eer, toch? En Julia Holter – onlangs nog hoofdact op November Music in Den Bosch – werd gedegradeerd naar het even onchristelijke 20.00 uur. Nieuwe man is nog aan wachten op de babysit, ik haast me van het werk naar TivoliVredenburg om ze te kunnen zien.

Het kan natuurlijk zijn dat vrouwelijke muzikanten vroeg op moeten voor de kids die ze meenemen op tour. Of dat in gerandomiseerd dubbelblind onderzoek intussen onomstotelijk is bewezen dat vrouwelijke muzikanten na middernacht aanzienlijk minder goed spelen. Misschien is het omdat festivals leven van bier: laat in de nacht gaan deze muzikale verleidsters het mannelijke deel van het publiek afleiden van bier en interessante conversaties over Aphex Twins limited editions. Dan gaat natuurlijk een deel van de charme van het festival meteen verloren. En zakt de bierconsumptie gelijk in.

De eerste dag van Le Guess Who? 2015 telt 24 acts, waarvan slechts 3 vrouwelijke solo-artiesten en 1 band met zangeres. 1 op 6… Praktische redenen, mevrouw de Lezeres. We hebben echt gezocht, mevrouw de Lezeres. Of gunnen festivals vrouwelijke headliners simpelweg nog steeds niet dezelfde gage als vergelijkbare mannelijke headliners?

Of bedoelt de programmeur met headliners 3 breiende (!) vrouwen in de spotlights? In het donker rol ik steeds harder met mijn ogen bij de Duitse krautrocklegende Faust. Leuke ritmes. En experimentele intermezzo’s. En politiek geëngageerd. Enthousiast publiek met veel m/v/x van middelbare leeftijd. Allemaal fijn. Maar wat in Germaine Greers naam doen die drie stoïcijns breiende vrouwen op het podium? Mutsen en sjaals zijn wel nuttig nu koning winter er is. Of koningin winter? Enfin, ik dwaal af…. Een klassieke soit belle, tricote et tais-toi? Ik knijp de nieuwe man heel hard.

Liefste programmeur, mag ik bij deze een warme oproep plaatsen? Voor een keertje? Toe? Als je voortaan zelf een beetje op tijd naar bed gaat, kun je met een helder hoofd de blokkenschema’s samenstellen. En nog een leestip: I Love Dick (1997) van Chris Kraus. Onlangs heruitgegeven, dus met twee keer tikken op je touchpad heb je het op het nachtkastje. Slaap zacht, mijnheer de programmeur.

Advertenties